01-09-10

Over blauwe vingertjes en de geur van inkt ...

 

IMG_4144bc.JPG

 

Woensdag, één september. De eerste schooldag zit er alweer op. Toen ik vanmorgen in mijn fotoarchieven snuffelde, kwam ik deze foto tegen.
Van de allereerste schooldag en de kleuterklas weet ik niet veel meer, maar het honingkleurige meubilair op de foto herinner ik me van in het eerste studiejaar, ook al heb ik zelf wel nooit met een lei en een griffel moeten schrijven.
Lezen en schrijven was nieuw voor me en er ging een wereld voor me open.
Ik herinner me de prentjes van de chocolade, en hoe ik probeerde de tekst te ontcijfen.
Ik herinner me het bloed-zweet-en-tranen-gezwoeg met pennestok en inkt ook nog levendig.
Ik zie de blauwe vingertjes die je ervan kreeg nog steeds voor me, ik ruik nog steeds de geur van de inkt ...
En dan was er die schàndelijke inktvlek die mijn prille schrijfsels ontsierde, natuurlijk nét voor het helemaal àf was. Dat gebeurde natuurlijk alleen als het een belangerijk document betrof, een nieuwjaarsbrief bijvoorbeeld. Tintenkillers waren nog niet uitgevonden toen en de juf kwam de vlek wegkrabben met een scheermesje.  Met haar duimnagel streek ze daarna de vezels van het papier terug glad, maar je blééf het natuurlijk altijd nog een beetje zien. Die nieuwjaarsbrief was in mijn ogen onherstelbaar verknoeid, ze zou nooit meer zo mooi zijn als ze was voor die vlek.
Erg was dat. Een van de eerste teleurstellingen in mijn jonge leven.
't Is allemaal al heel lang geleden, en er is veel veranderd sedertdien. Vulpennen en stiftjes maken geen vlekken meer tegenwoordig en handgeschreven brieven worden stilaan een rariteit.
En die handgeschreven nieuwjaarsbrief- met weggeschaafde vlek - lijkt me nu eerder charmant ...





17:36 Gepost door Jientje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

Mijn jaar was de eerste die met balpennen ging schrijven! Dus ken ik de inktpotjes alleen maar van de (lege) schuifjes in de klassentafels ( bankjes hadden wij ook al niet meer hoor, gewoon tafels en stoelen). Geen geknoei met inkt voor mij dus ( en Nieuwjaarsbrieven kenden we ook al niet!)..maar zo'n eerste schooldag, die blijft je tóch wel bij hè, alles zo nieuw en een beetje eng...maar tjonge...wat hield ik van naar school gaan! Kon na de vakanties nooit wachten..! :-)
Groetjessss!

Gepost door: mizzD | 01-09-10

hihi,ja blauwe vingers herinner ik me ook en dat wegkrabben op nieuwjaarsbrieven
goh wat is dat allemaal lang geleden

Gepost door: fotorantje | 02-09-10

Ik herinner me een tik op de vingers met de lat omdat als er iemand met links schreef. Schrijven met een vulpen vind ik toch nog heel speciaal.

Gepost door: Nana | 06-09-10

Hoi zusje!
Vooral die geur van inkt is me ook bijgebleven. En de blauwe vingertjes en inktvlekken natuurlijk! En ook het vloeipapier dat oorspronkelijk roze was maar na een tijdje veel blauwe vlekken vertoonde... Nostalgie!
Groetjes!

Gepost door: lena | 06-09-10

Oh maar Karel presteert het nog om met blauwe vingers thuis te komen hoor! Ook al zijn de pennetjes nu supermodern...
Liefs,

Gepost door: Bientje | 10-09-10

Van het eerste leerjaar herinner me nog dat ik zo fier was als een gieter toen ik woordjes kon lezen. Schrijven moesten met een potlood, een pen was voor 'de grote kinderen'.
Waar is de tijd ...

Gepost door: Mamapippa | 10-09-10

De commentaren zijn gesloten.