01-09-10

Over blauwe vingertjes en de geur van inkt ...

 

IMG_4144bc.JPG

 

Woensdag, één september. De eerste schooldag zit er alweer op. Toen ik vanmorgen in mijn fotoarchieven snuffelde, kwam ik deze foto tegen.
Van de allereerste schooldag en de kleuterklas weet ik niet veel meer, maar het honingkleurige meubilair op de foto herinner ik me van in het eerste studiejaar, ook al heb ik zelf wel nooit met een lei en een griffel moeten schrijven.
Lezen en schrijven was nieuw voor me en er ging een wereld voor me open.
Ik herinner me de prentjes van de chocolade, en hoe ik probeerde de tekst te ontcijfen.
Ik herinner me het bloed-zweet-en-tranen-gezwoeg met pennestok en inkt ook nog levendig.
Ik zie de blauwe vingertjes die je ervan kreeg nog steeds voor me, ik ruik nog steeds de geur van de inkt ...
En dan was er die schàndelijke inktvlek die mijn prille schrijfsels ontsierde, natuurlijk nét voor het helemaal àf was. Dat gebeurde natuurlijk alleen als het een belangerijk document betrof, een nieuwjaarsbrief bijvoorbeeld. Tintenkillers waren nog niet uitgevonden toen en de juf kwam de vlek wegkrabben met een scheermesje.  Met haar duimnagel streek ze daarna de vezels van het papier terug glad, maar je blééf het natuurlijk altijd nog een beetje zien. Die nieuwjaarsbrief was in mijn ogen onherstelbaar verknoeid, ze zou nooit meer zo mooi zijn als ze was voor die vlek.
Erg was dat. Een van de eerste teleurstellingen in mijn jonge leven.
't Is allemaal al heel lang geleden, en er is veel veranderd sedertdien. Vulpennen en stiftjes maken geen vlekken meer tegenwoordig en handgeschreven brieven worden stilaan een rariteit.
En die handgeschreven nieuwjaarsbrief- met weggeschaafde vlek - lijkt me nu eerder charmant ...





17:36 Gepost door Jientje | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |