Hemelhuisje.

Een nieuwe lente, een nieuwe blog ...

2011-04-02T09:04:50+02:00

Vandaag wil ik graag alle lezers van Hemelhuisje bedanken dat ze deze blog zoveel jaren trouw gevolgd hebben. Alleen is het zo dat hier en nu Hemelhuisje zal stoppen.
Ik heb 't een beetje bekeken hier, deze blog inspireert me niet meer gelijk ze zou moeten doen.
't Goede nieuws is dat ik niet wil stoppen met bloggen, integendeel.
Ik ben op zoek gegaan naar nieuwe mogelijkheden en frisse inspiratie en ik heb daarvoor een nieuw creatief plekje gecreeerd.
Mijn nieuwe blog heet "Genieten ... in Vlaanderen" en ze zag gisteren het levenslicht.
Enne ... nee, dit is geen aprilgrap!
Ben je ook benieuwd hoe het eruit ziet? Surf dan naar http://genieteninvlaanderen.skynetblogs.be

Ik hoop je daar te mogen verwelkomen?

Over verjaardagen, vissoep en een chocoladehartje ...

2011-02-16T15:08:11+01:00

't Is alweer een tijdje geleden dat de goede voornemens voor het nieuwe jaar gemaakt werden en de daaropvolgende pogingen om wat winterkilos kwijt te geraken waren tot hiertoe redelijk succesvol. Nog een kilotje of twee zo en dan ben ik weer bijna op mijn nazomerse gewicht. En dan zou het wel leuk zijn om tegen dat het dan écht zomer wordt nog een paar extra kilootjes kwijt te geraken.
Tot daar toe de voornemens, maar dan...
Het zal de vaste lezers van deze blog wel niet ontgaan zijn dat lekker eten hier ten Hemelhuize zeer hoog in het vaandel staat. Toevallige voorbijgangers wezen bij deze dus gewaarschuwd, het lezen van deze blog kan leiden tot een min of meer ernstige vorm van watertanden.
Dieet of geen dieet.
Toen mijn vriendin Nana een week of twee geleden kwam lunchen heb ik me zeer strict aan de regeltjes gehouden. We houden alletwee onder meer heel erg veel van lekker eten, maar zijn ook alletwee heel regelmatig op dieet, dus...
Lekker koken met zo weinig mogelijk calorietjes kàn, en dat bewijst het volgende receptje ...
Nodig voor vier:

1/2 gele en 1/2 groene paprika
1 teentje look
1 sjalotje
0.5 l visfumet
1 dl droge witte wijn
wat saffraan in draadjes
venkelzaadjes
thijm
peper, zout
1 kg jumbo mosselen
3 à 400 g witte vis zoals bv schelvis of kabeljauw. Ik gebruikte skrei, een kabeljauwsoort uit de Lofoten die voor de moment in seizoen is.

Hak het sjalotje en het lookteentje fijn en stoof het aan in een weinig olijfolie.
Breng in een andere pan de mosseltjes aan de kook, blus met een weinig witte wijn en laat ze op hoog vuur gaarstomen tot ze open gaan.
Als het sjalotje glazig is, voeg er dan een blik tomatenblokjes aan toe. Laat even stoven vooraleer de visfumet toe te voegen. Snijd ondertussen de gele en de groene parika in fijne blokjes en voeg toe aan het soepje. Kruid met de venkelzaadjes, thijm en saffraan. Laat zachtjes inkoken.
Haal ondertussen de mosseltjes uit de schelp. Zeef de mosselfumet en voeg eveneens aan het soepje toe.
Pocheer tenslotte zachtjes de skrei in het soepje tot de vis gaar is en nog een heel klein beetje glazig ziet. Serveer in een groot soepbord en garneer met een takje dille of platte peterselie voor een fris groen accentje.

Lijnvriendelijk? Jazeker, ZEKER als je de olijfolie en de witte wijn ook nog eens weglaat.
En lekker, dat was het ook.
Tot daar is was mijn missie zeker geslaagd.
Waar het dan fout liep verleden week?
Awel. Een jarige in de familie ... Twee eigelijk, mijn ventje en onze dochter Patsy verjaren met drie weken verschil, en eigenlijk moesten we nieuwjaar ook nog vieren. Ahum. ja. Dan drink je wel geen water hé?
Dat werd dus gevierd met een lekker etentje hé, haja...

En aangezien mijn ventje de menu mocht kiezen was het alles behalve lijnvriendelijk. Awwww...?

Maar da's nog niet 't ergste. Valentijn stond ook nog eens voor de deur en dan zijn de winkels overspoeld met chocolade creaties om van te watertanden! En zo stand mijn ventje verleden donderdag al voor me met gebogen hoofd. " 'k'em een stommiteit gedaan zei hij" en kijkt me schuldig en een beetje schaapachtig aan. Jaja, vanachter zijn rug toverde hij een prachtige chocoladebiscuit in hartvorm. Probeer dààr nu maar eens nee tegen te zeggen hé?
En zondag zag hij toen hij boodschappen ging doen nóg eens twee kleine schattige mini valentijnhartjes!
En dan was 't eigenlijk pas maandag Valentijn.
En waren we gisteren 29 jaar samen! Flesje bubbels kan dan eigenlijk ook niet ontbreken, toch?
Ik denk dat die weegschaal geen goed nieuws gaat hebben voor mij aan het einde van deze week!

Vandaag, negenentwintig jaar geleden ...

2011-02-15T10:49:30+01:00

Hij zou een van de dagen bij mij komen wonen, al wist ik niet wanneer precies. De maanden die hieraan vooraf gegaan waren, waren een hel geweest, en nu begon ik aarzelend in deze vreemde stad een nieuw leven op te bouwen. Ik was die dag gewoon gaan werken, en toen ik om een uur of vijf thuiskwam werd ik door hem verwelkomd. "Vanaf nu zullen we altijd samen zijn" zei hij. Ik was dolgelukkig.
Nooit meer afscheid moeten nemen, elke dag weten dat we 's avonds weer bijeen zouden zijn.
Vanaf nu àlles samen doen. Weekends samen doorbrengen, eten voor hem klaarmaken, de gewone dagelijkse dingen zoals zijn hemden strijken ... ik zou het allemaal met zoveel liefde voor hem doen.

Ondertussen zijn we negenentwintig jaar samen, en het lijkt of het gisteren was. We hebben ondertussen samen heel veel doorgemaakt, maar altijd steun en liefde bij elkaar gevonden.
En nog altijd ben ik dolblij als ik zijn sleutel in de deur hoor ...

Fijne Valentijn!

2011-02-14T12:06:22+01:00

Ik hoorde op de radio gisteren dat Valentijn almaar minder en minder gevierd wordt. Enerzijds verwonderde me dat wel een beetje, maar ja, eigenlijk heb je dat opgeklopte commercieel gedoe niet echt nodig om te zeggen dat je van mekaar houdt hé? Bij ons is dat toch zo.
Geen groots "gedoe" voor ons ook niet dit afgelopen weekend, maar gewoon genieten van het samenzijn.
En morgen zijn we negentwintig jaar samen. Daags nà Valentijn.

Want voor ons is elke dag een beetje Valentijn.

Wat gebben we vandaah heleerd?

2011-01-04T11:35:15+01:00

- dat er van " goede voornemens" niks in huis komt als je op drie januari aan een een wafelenbak deelneemt!
- dat het een schittererende manier was om een namiddagje met de zussen en een lang niet geziene blogvriendin door te brengen.
- dat ik dat soort dingen in 2010 te weinig gedaan heb en daar verandering wil in brengen. Een nieuw "goed voornemen" dus!

- dat goede wafels bakken lang niet zo moeilijk is als ik dacht! Je hebt alleen een goed recept nodig, en daar kon Lu voor zorgen.
- dat het recept van Lu zo weinig suiker bevat dat je je gerust eens kan laten gaan!

- dat volkorenmeel, kaneel en ECHTE vanille voor enorm veel smaak zorgen.
- dat de eiwitten voor de luchtigheid zorgen
- dat het geheim ingrdiënt SPUITWATER is! Dit zorgt ervoor dat de wafels heel licht, maar vooral ook heel krokant zijn.

- dat je niet moet bang zijn om overschot te hebben, ze zijn makkelijk in de oven of in de toaster warm te maken en je kan er ook iemand geweldig blij mee maken. ( Iemand die de pret jammer genoeg moest missen bijvoorbeeld! )
- dat als je ook op zoek bent naar het ultieme wafelrecept, je het hier kan vinden.

Kerst in het Hemelhuisje

2010-12-25T14:43:22+01:00

Deze lekkere kersthunk heb ik net van mizzD gekregen voor de verjaardag van deze blog! Ik realizeerde het zelf niet eens maar deze lieve blogvriendin onthoudt nu eens àlles en ze vergeet niemand!
Vier jaar, waar is de tijd gebleven?
Mijn blogje is inderdaad geboren op kerstdag, na het kerst familiefeest, nog net voor middernacht. Een beetje een raar uur om een blog te starten, maar ik had mijn zusje haar hulp meer dan nodig, omdat ik niks van computers of bloggen afwist! Vanaf dan heb ik alles met vallen en opstaan moeten leren.
Bloggen was toen een stuk van mijn leven, dagelijks posten en bij collega bloggertjes op bezoek gaan een way of life! Er is wel wat veranderd in die vier jaar, het bloggen is niet meer zo intensief als toen, maar veel van de bloggers heb ik ondertussen in het echt ontmoet, en er zijn fijne vriendschappen uit gegroeid.
Aan al die bevriende bloggers en ieder die dit leest, een heel fijne Kerst gewenst! Geniet ervan!

Reizigersmiserie in St Pancras

2010-12-22T17:41:42+01:00

De incheckbalie in St Pancras, het Eurostar station in Londen.
Een happy ending na uren bang aanschuiven in een schijnbaar eindeloze mensenzee. We waren bij de laatste gelukkigen die nog meekonden, na ons ging de deur dicht...

Hier was het allemaal begonnen, een flink eind vóór het station, aanschuiven in de regen! We hadden om vijf uur een taxi besteld uit ons hotel en waren zeker twee uur voor het vertrek al aan het station. We hadden onze Eurostar ticketten op zak, en hadden geen idee van de verkeerschaos die er de afgelopen dagen in het Britse Koninkrijk geheerst had. Moeder en dochter hadden twee dagen van de elkaars gezelschap en de gezellige kerstsfeer in Londen genoten en er was voor ons geen vuiltje aan de lucht. We stapten dan ook gezwind de mensenzee voorbij op zoek naar een balie waar wij met onze tickets zouden kunnen inchecken. In onze ogen waren dat allemaal arme stumpers die stonden aan te shuiven om nog een ticket te kopen! Wisten wij veel dat die Britten nieuwe regels ingevoerd hadden. "Maar wij hébben toch een ticket? " zei ik tegen een Eurostar security. "Tuurlijk!" was het laconieke antwoord, "IEDEREEN hier aanwezig heeft tickets, maar dat wil niet zeggen dat je niet in de rij moet gaan staan. Wie eerst komt eerst maalt, en we kunnen niet garanderen of je vanavond nog zult kunnen vertrekken! We konden dus maken dat we zo rap mogelijk in de rij stonden, buiten in de regen.

Met de moed der wandhoop begonnen we aan wat een eindeloze calvarietocht leek. Tot onze grote opluchting ging de file redelijk snel vooruit en stonden we sneller dan verwacht tenminste droog. We hielden er de moed in en vertelden mekaar een beetje gieberend allerlei griezelverhalen en anecdotes uit vroegere reizen. ( Zo maakte ik vorig jaar in Washington mee dat mijn vliegtuig vertrokken was zonder mij, met alle gevolgen van dien!) Ik nam ook regelmatig foto's voor de verslaggeving aan het thuisfront.

Het aanschuiven verliep heel gedisciplineerd, er was op geen enkel moment sprake van chaos, dat moet gezegd. Er werd gratis koffie en boterhammen uitgedeeld en er werden zelfs grapjes gemaakt door de security!

Toen we de incheckbalie eindelijk bereilkten kregen we een groene sticker op ons ticket geplakt met de simpele instructie om te wachten tot de groene trein aangekondigd werd. Nog weer ruim een uur later rond half tien konden we eindelijk onze plaats in de trein innemen om pas na middernacht in Brussel in de Midi aan te komen. Aansluiting naar Antwerpen of Gent konden we op dit nachtelijk uur wel vergeten, maar gelukkig kwam mijn ventje ons afhalen ! Eind goed, al goed!