Lentekriebels in 't aards paradijs
op 16-03-2009
Het was een pràchtige lentedag in 't paradijs.
Blauwe lucht ... vogeltjes die fluiten...
Je moet opstaan, zei Eva.
Je zult dit niet graag horen, maar je moet naar de verfwinkel.
Adam probeerde niet om Eva tegen te spreken, er was iets in de toon van haar stem? En die vastberaden blik, die kende hij ook al.
Hij probeerde dan maar zo goed en zo kwaad als 't kon om WAKKER te worden. Eva was blijkbaar al héél goed wakker.
't Is lang genoeg uitgesteld geweest zei ze. Vandaag moet 't gebeuren. 
Adam probeerde het visioen van een lekker brunchke met chocoladekoffie en spek met ei, en .. en .. waarmee hij was wakker geworden maar metéén van zich af te zetten. Het laatste wat hij nu moest doen is zeuren om eten.
Daar zou Eva zenuwachtig van worden wist hij. 
Eva was ondertussen druk in de weer met alle spullen uit de keuken weg te ruimen, geen gering jobke wel niet.
Hij keek even vluchtig op de kalender. Ja, niet moeilijk, tweede helft van maart ... lentekriebels natuurlijk. Tsss, waarom die vrouwen dan altijd willen beginnen kuisen was voor hem een compleet raadsel. Maar ja.
Hij had eigenlijk ook wel graag dat 't proper was.
Zou alleen niet weten hoe hij er zou moeten aan beginnen.
Maar daar had je dan Eva voor hé?
Als 't niet was dat ze zo commandeerde wel hé? 
Eva werkte rustig door.
Ja, okee, ze nam natuurlijk wél af en toe de nodige foto's, da' zjuust.
Adam ging op jacht naar eten. Hij wist dat hij Eva zou moeten verleiden met een pastiske en een beetje fingerfood om zelf ook een hapje te eten te krijgen. Als je al zolang met Eva getrouwd bent, dan weet je dat he?
De living was complete chaos ondertussen.
Zelfs de kat had er een hekel aan.
Al maar goed dat Eva zo een beetje met verf uit de weg kan, dacht Adam.
Ook al gebruikt ze soms vreemde verfborstels?
De volgende morgen ...
De volgende morgen, dat zal voor morgen zijn zei Eva.
Ik ga nu slapen.
Morgen is er nog een dag.
En nog een ander postje, dit is al lang genoeg.
Maandag weeral.
Blauwe maandag.
Reacties